آریا جوان - ایجاد تعادل درست میان یک استراحت کوتاه، حفظ استقلال کودک و شیوه اصولی همراهی والدین در ساعت انجام تکالیف، نه تنها کیفیت یادگیری و اعتمادبه‌نفس دانش‌آموز را افزایش می‌دهد، بلکه از تنش‌های روزمره خانوادگی نیز جلوگیری می‌کند.
پس از بازگشت کودکان از مدرسه به خانه، یکی از دغدغه‌های والدین نحوه زمان‌بندی و انجام تکالیف توسط فرزندان است. ایجاد تعادل درست میان یک استراحت کوتاه، حفظ استقلال کودک و شیوه اصولی همراهی والدین در ساعت انجام تکالیف، نه تنها کیفیت یادگیری و اعتمادبه‌نفس دانش‌آموز را افزایش می‌دهد، بلکه از تنش‌های روزمره خانوادگی نیز جلوگیری می‌کند.
بررسی زمان مناسب برای انجام تکالیف بچه‌ها نشان می‌دهد که بعد از مدرسه، قرار نیست نقش «معلم دوم» کودک را داشته باشیم؛ زیرا مهم‌تر از اینکه چقدر کنار او هستیم، این است که چطور کمکش کنیم؛ داشتن یک استراحت کوتاه همراه با حفظ استقلال فرزند در زمان حل تکالیف، می‌تواند روی یادگیری و اعتمادبه‌نفسش تاثیر زیادی داشته باشد.
این پرسش که تکالیف را با بچه انجام بدهیم یا فقط کنارش باشیم؟ مطرح می‌شود و این که آیا قرار است بعد از مدرسه، نقش «معلم دوم» را بازی کنیم؟. مهم‌تر از اینکه چقدر کنار بچه‌ایم، این است که چطور کمکش می‌کنیم؛ چرا که طبق پژوهش‌های منتشرشده، حمایت والدین وقتی به یادگیری کمک می‌کند که استقلال کودک حفظ شود و نه اینکه جای او فکر کنیم، جواب بدهیم یا مدام کارش را کنترل کنیم.
همچنین در این باره که اول تکلیف یا اول یک نفس باید انجام شود باید گفت اگر بچه تازه از مدرسه برگشته و خسته است، لزوماً بهترین زمان برای انجام تکالیفی مثل ریاضی و املا نیست؛ اما یک استراحت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه‌ای می‌تواند عملکرد را بهتر کند.
استراحت قرار نیست تبدیل شود به یک ساعت بازی با موبایل، بلکه یک وقفه کوتاه می‌تواند شامل این‌ها باشد: کمی خوراکی، بازی یا حرکت، دوش گرفتن، حرف زدن از اتفاقات مدرسه یا حتی چند دقیقه لم دادن و هیچ کاری نکردن تا کودک از حالت «تمام روز باید عملکرد داشته باشم» خارج شود و بعد دوباره سراغ یادگیری برود.
با رسیدن به مرز باریک کمک کردن، یک قانون ساده شکل می‌گیرد که شامل «کنارش باش» اما «جایش نباش» می‌شود؛ یعنی اگر کودک گفت: «مامان، اینو نمی‌فهمم»، نباید بگویید «بده من انجامش بدم» بلکه باید پرسید: «کدوم قسمت برات نامفهومه؟» و بعد اجازه داد تا خودش راه‌حل را پیدا کند.