آریا جوان - بررسی‌های مرکز ایران نشان می‌دهد که بعد خانوار از حدود ۴.۸ نفر در سال ۱۳۳۵ به ۳.۱ نفر در سال ۱۴۰۰ رسیده است.
بررسی جدول «متوسط افراد در خانوارهای کشور» منتشرشده از سوی مرکز آمار ایران نشان می‌دهد تعداد اعضای خانوارهای ایرانی در طول سال‌های گذشته کاهش یافته است. این روند کاهشی هم در مناطق شهری و هم در مناطق روستایی مشاهده می‌شود.
بر اساس این آمار، متوسط تعداد افراد خانوار در سال ۱۳۳۵ حدود ۴.۸ نفر بود. این رقم در سرشماری‌های سال‌های ۱۳۴۵ و ۱۳۵۵ به پنج نفر افزایش یافت. روند افزایش تعداد اعضای خانوار در سال‌های بعد نیز ادامه پیدا کرد؛ به‌طوری‌که متوسط افراد خانوار در سال ۱۳۶۵ به ۵.۱ نفر و در سال ۱۳۷۰ به ۵.۲ نفر رسید.
با این حال، از دهه ۱۳۷۰ روند کاهش تعداد اعضای خانوار آغاز شد. متوسط این شاخص در سال ۱۳۷۵ به ۴.۸ نفر و در سال ۱۳۸۵ به چهار نفر رسید. بررسی آمارهای سال‌های اخیر نیز از ادامه این روند حکایت دارد. متوسط تعداد افراد خانوار در سال ۱۳۹۰ به ۳.۵ نفر و در سال ۱۳۹۵ به ۳.۳ نفر کاهش یافت.
در نهایت، بر اساس آخرین رقم اعلام‌شده در این جدول، متوسط تعداد اعضای خانوار در سال ۱۴۰۰ به ۳.۱۹ نفر رسیده است. این آمار نشان می‌دهد ساختار خانوار در ایران طی چند دهه گذشته تغییر قابل‌توجهی داشته و خانوارهای ایرانی به‌تدریج کم‌جمعیت‌تر شده‌اند.
