آریا جوان - آخرین خبر/اضطراب گاهی شبیه یک مهمان ناخوانده و بی‌ادب عمل می‌کند؛
بدون دعوت وارد می‌شود و حتی بعد از اینکه از آن خواسته‌ایم برود، همچنان می‌ماند.
فرقی نمی‌کند شکل آن چگونه باشد؛
نگرانی‌های مداوم، احساس خفگی و وحشت، ترس از موقعیت‌های اجتماعی یا هر شکل دیگری از اضطراب…
اضطرابی که تمام نمی‌شود می‌تواند بسیار خسته‌کننده باشد.
برخی روش‌ها می‌توانند اضطراب را کاهش دهند؛ مثل:
• روبه‌رو شدن تدریجی با ترس‌ها در روش مواجهه‌درمانی
• آرام کردن عضلات بدن به صورت مرحله‌به‌مرحله
• تمرین مدیتیشن و ذهن‌آگاهی
اما با اینکه این روش‌ها برای خیلی از افراد مفید هستند، همیشه برای همه جواب نمی‌دهند و حتی در صورت تأثیر، ممکن است فقط بخشی از مشکل را حل کنند.
پس وقتی اضطراب دست‌بردار نیست، چه کاری می‌توان انجام داد؟
این پنج روش می‌توانند کمک‌کننده باشند:
⸻
۱. به بدن خود برگرد
اضطراب معمولاً ما را به داخل ذهنمان می‌کشد و باعث می‌شود از بدن خود فاصله بگیریم.
در نتیجه، اضطراب بخش بیشتری از تمرکز و انرژی ما را اشغال می‌کند.
سعی کن دوباره متوجه بدنت شوی.
چند نفس آرام بکش و به احساسات بدنی‌ات توجه کن:
• گرما
• سرما
• سنگینی
• گرفتگی
• لرزش یا انرژی در بدن
سعی کن فقط مشاهده‌گر باشی، بدون اینکه آن‌ها را خوب یا بد قضاوت کنی.
فقط ببین همین لحظه بودن در این بدن چه حسی دارد.
⸻
۲. اضطراب را دعوت کن بماند
این روش شاید عجیب به نظر برسد، اما دقیقاً همین است.
مقاومت کردن در برابر اضطراب نه‌تنها باعث از بین رفتنش نمی‌شود، بلکه گاهی آن را شدیدتر می‌کند.
به جای جنگیدن با اضطراب، امتحان کن به آن اجازه بدهی وجود داشته باشد.
به خودت بگو:
«باشه، می‌توانی مدتی اینجا باشی. من در همین حال به کارهای دیگرم ادامه می‌دهم.»
حتی اگر اضطراب باقی بماند، دیگر مجبور نیستی تمام انرژی‌ات را صرف تلاش برای بیرون کردن آن کنی.
⸻
۳. فقط قدم بعدی را انجام بده
از خودت بپرس:
«الان چه کاری باید انجام شود؟»
به جای اینکه تمام تمرکزت را روی درست کردن احساساتت بگذاری، توجهت را به یک کار کوچک و ضروری منتقل کن.
این تغییر را با مهربانی انجام بده، نه با سرزنش خودت.
به جای اینکه بگویی:
«چرا هنوز اضطراب دارم؟ چرا نمی‌توانم کنترلش کنم؟»
آرام از خودت بپرس:
«الان چه چیزی نیاز به انجام شدن دارد؟»
اضطراب می‌تواند همراهت باشد، اما لازم نیست تمام زندگی‌ات را متوقف کند.
⸻
۴. نفس بکش و گوش بده
اضطراب یک زنگ هشدار است؛ و زنگ‌های هشدار برای جلب توجه ما هستند.
لحظه‌ای مکث کن و به درون خودت توجه کن.
گوش بده که ذهن و بدنت ممکن است چه چیزی را می‌خواهند به تو بگویند.
لازم نیست فوراً تحلیل کنی یا جواب پیدا کنی.
گاهی لازم است بیشتر با قلبت گوش بدهی، نه فقط با منطق.
به خودت زمان و فضا بده تا ببینی پشت این افکار و احساسات ناراحت‌کننده چه چیزی وجود دارد.
حتی اگر جواب مشخصی پیدا نکنی، همین مکث و نگاه کردن به درون می‌تواند مفید باشد.
⸻
۵. باورها و فرضیات خودت را زیر سؤال ببر
پشت تمام این روش‌ها یک اصل مهم وجود دارد:
رابطه خودت با اضطراب را تغییر بده.
ما معمولاً فقط یک روش برای برخورد با اضطراب داریم:
«باید از شرش خلاص شوم.»
اما باید این باور را بررسی کنیم.
وقتی از خودت می‌پرسی:
«چرا اضطرابم از بین نمی‌رود؟»
به خودت یادآوری کن:
هیچ قانونی وجود ندارد که اضطراب حتماً باید فوراً ناپدید شود.
شاید وظیفه تو این نیست که اضطرابت را کاملاً اصلاح یا حذف کنی.
شاید اشکالی ندارد که گاهی مضطرب باشی.
⸻
این پنج روش را امتحان کن و ببین کدام برای تو مناسب‌تر است.
فقط مراقب باش موفقیت این روش‌ها را فقط با این معیار نسنجی که:
«آیا باعث شدند دیگر اضطراب نداشته باشم یا نه؟»
احساسات بخش مهمی از زندگی هستند، اما تنها معیار یک زندگی خوب نیستند.
به جای اینکه تمام انرژی‌ات را صرف مبارزه با احساسات سخت کنی، آن را صرف کارها و چیزهایی کن که واقعاً به روزهای زندگی‌ات ارزش و معنا می‌دهند
خبرنگار فاطمه ایزدی
منبع.psychologytoday