آریا جوان - خراسان /دختر ۵ سالهام از کودکی، عاشق بازی های پسرانه مثل پیاس و فیفاست و از بازیهای دخترانه خوشش نمیآید، چون هم پدرش و هم عموهایش، در دورهمی ها پی اس بازی میکنند. همیشه با پسرهای فامیل مشغول این بازی هاست. آیا باید نگران باشم و از این کار جلوگیری کنم؟
مخاطب گرامی، درک میکنم که به عنوان یک والد دلسوز، مشاهده تفاوت علایق فرزندتان با کلیشههای مرسوم جنسیتی ممکن است شما را دچار تردید یا نگرانی کند. اما اجازه دهید همین ابتدا خیالتان را راحت کنم : پاسخ کوتاه و علمی به سوال شما «خیر» است. جای نگرانی نیست و ابداً نباید جلوی او را بگیرید.
در ادامه از دیدگاه روانشناسی تحولی، این موضوع را باز میکنیم:
۱. قدرت «الگوسازی» و پیوند عاطفی
دختر شما در مرحلهای از رشد است که «مشاهده» و «تقلید»، اصلیترین ابزار برای یادگیری است. وقتی میبیند محبوبترین افراد زندگیاش (پدر و عموها) با هیجان و شادی مشغول بازی فیفا هستند، این بازی در ذهن او به معنای نشاط، قدرت و صمیمیت رمزگذاری میشود.
۲. اسباببازیها جنسیت ندارند
بازار ![]()
تقسیمبندی بازیها به «دخترانه» و «پسرانه» یک قرارداد اجتماعی است، نه یک ضرورت بیولوژیک. بازیهای ویدئویی مثل فیفا، مهارتهای شناختی فوقالعادهای مثل هماهنگی چشم و دست، تفکر استراتژیک، مدیریت شکست و سرعت عمل را تقویت میکنند. این که دختر شما ترجیح میدهد به جای خالهبازی، یک تیم فوتبال را مدیریت کند، نشاندهنده روحیه پویا، رقابتپذیر و ذهن تحلیلگر اوست.
۳. چرا منع کردن خطرناک است؟
اگر از این کار جلوگیری کنید، دو پیام مخرب به او مخابره میشود:
«آنچه تو به آن علاقه داری، غلط و شرمآور است.» (تضعیف عزتنفس)
«دنیای مردانه/پسرانه یک مرز ممنوعه است که تو اجازه ورود به آن را نداری.» (ایجاد شکاف جنسیتی ذهنی) .
۴. چه زمانی باید دقت کرد؟
تنها زمانی بازیهای ویدئویی نگرانکننده هستند که:
جایگزین فعالیتهای فیزیکی، خواب یا تعاملات انسانی شوند (افراط).
مانع رشد مهارتهای دیگر (مثل نقاشی، قصهگویی یا مهارتهای ظریف دست) شوند.
فرزند شما به دلیل این بازیها دچار پرخاشگری شدید یا انزوای مطلق شود.
توصیه نهایی اینکه به جای جلوگیری، این علاقه را به یک فرصت تربیتی تبدیل کنید. با او همبازی شوید، اجازه دهید در کنار پسرها مهارتهای اجتماعیاش را تقویت کند و در عین حال، گزینههای متنوع دیگری را هم در کنار پیاس به او معرفی کنید.