آریا جوان - ورزش 3 /آمارهای به دست آمده از تیم ملی ایران یک واقعیت جالب را آشکار می‌کند.
قضاوت درباره مهدی طارمی معمولاً از گل‌ها و موقعیت‌های گلزنی شروع می‌شود. برای مهاجم تیم ملی، البته بخش قابل توجهی از مسابقه در فاصله‌ای دور از دروازه حریف می‌گذرد، جایی که باید همراه تیم حرکت کند، در جریان بازی بماند و هنگام از دست رفتن توپ نیز در کار دفاعی سهم داشته باشد. دیدار با روسیه، با وجود نتیجه نامطلوبش، نمونه‌ای از همین تلاش بود.
طارمی در این مسابقه در جمع بازیکنانی قرار داشت که بیشترین مسافت را در زمین طی کردند. دامنه حرکت او از خط حمله تا میانه میدان امتداد داشت و بخش قابل توجهی از دوندگی‌اش نیز در زمان مالکیت حریف انجام شد. تصویری از مهاجمی که برای مشارکت در بازی، بارها از محدوده معمول فعالیت یک گلزن فاصله می‌گیرد.
نکته جالب‌تر، تداوم این تحرک در طول مسابقه بود. حجم دوندگی طارمی در نیمه دوم تقریباً هم‌اندازه نیمه اول باقی ماند و دویدن‌های با سرعت بالای او نیز ادامه داشت. اگرچه تعداد استارت‌های انفجاری‌اش کمتر شد، مجموع فعالیت او از افت آشکار در ادامه بازی حکایت نمی‌کرد. مهاجم ایران تا پایان مسابقه همچنان در رفت‌وبرگشت‌های تیم حضور داشت.
در مقایسه با چند نمونه دیگر از بازی‌های طارمی نیز، میزان دوندگی او در محدوده‌ای نزدیک باقی مانده است. تفاوت‌هایی در شدت و شکل حرکت دیده می‌شود که با توجه به شرایط مسابقه و نقش بازیکن قابل انتظار است، اما در مسافت طی‌شده فاصله بزرگی به چشم نمی‌آید. از این زاویه، طارمی همچنان حجم قابل توجهی از کار را در زمین انجام می‌دهد.
در دیدار مقابل روسیه، طارمی بیش از ۱۱ کیلومتر دوندگی داشت و از نظر مسافت طی‌شده یکی از فعال‌ترین بازیکنان تیم ملی بود. او در میان بازیکنانی که تا پایان مسابقه در زمین حضور داشتند، تنها یک هم‌تیمی را بالاتر از خود می‌دید.
نکته دیگر، نوع این دوندگی است. حدود یک کیلومتر از مسافت طی‌شده طارمی به دویدن‌های پرسرعت اختصاص داشت و مسافت اسپرینت‌های او نیز نزدیک به ۲۵۰ متر بود. مهاجم تیم ملی نزدیک به ۶۰ حرکت پرسرعت و حدود ۱۵ اسپرینت انجام داد و بیشترین سرعتش نیز به حدود ۳۰ کیلومتر بر ساعت رسید. اعدادی که در کنار مسافت کلی، تصویر روشن‌تری از فعالیت بدنی او در این مسابقه ارائه می‌دهند.
این تصویر در روزهایی اهمیت پیدا می‌کند که امیر قلعه‌نویی درباره وضعیت بدنی ملی‌پوشان ابراز نگرانی کرده است. سرمربی تیم ملی در صحبت‌های اخیر خود، از افت بازیکنان شاغل در لیگ ایران و امارات نسبت به دوران جام جهانی گفت و در توضیح آن، به شروع فصل و خروج تیم‌ها از دوره بدنسازی هم اشاره کرد. نگرانی‌ای که برای کادر فنی، با فرصت محدود آماده‌سازی در اردوها، موضوع مهمی محسوب می‌شود.
طارمی نیز این فصل با پیراهن الوصل در فوتبال امارات حضور دارد و از همین جهت، شرایط او بخشی از بحث درباره آمادگی ملی‌پوشان شاغل در این لیگ است. عملکرد حرکتی او برابر روسیه نشان می‌دهد که برای ارزیابی دقیق‌تر، باید وضعیت هر بازیکن را جداگانه دید. دست‌کم در مورد مهاجم باتجربه ایران، حجم و استمرار دوندگی همچنان از حفظ توان مشارکت در یک مسابقه کامل خبر می‌دهد.
سرمربی تیم ملی هم در جلسات فنی تیم ملی از انگیزه و توان بدنی طارمی بارها گفته است.
البته مسافت طی‌شده به‌تنهایی تمام وضعیت بدنی یک بازیکن را توضیح نمی‌دهد. کیفیت استارت‌ها، توان تکرار حرکات پرفشار و تأثیر خستگی بر تصمیم‌گیری نیز اهمیت دارند.
و برای تیم ملی، ادامه این تحرک نیز اهمیت زیادی دارد. طارمی علاوه بر مسئولیت گلزنی، در زمان مالکیت حریف نیز سهم قابل توجهی از دوندگی تیم را بر عهده می‌گیرد. حضور مهاجمی که در نیمه دوم همچنان این حجم از کار را انجام می‌دهد، می‌تواند در مسیر آماده‌سازی دوباره تیم، یکی از نقاط اتکای قلعه‌نویی باشد.
قلعه نویی با این تذکر امیدوار است دیگر لژیونرهای اماراتی‌ها نیز مثل طارمی یا حتی سعید عزت‌اللهی کماکان شرایط فیزیکی و بدنی خود را در سطح استاندارد های جهانی حفظ کنند.